Zum Inhalt springen

Paul Guldin

aus Wikipedia, der freien Enzyklopädie
Dies ist die aktuelle Version dieser Seite, zuletzt bearbeitet am 21. März 2026 um 21:55 Uhr durch imported>Succu (Literatur: +1).
(Unterschied) ← Nächstältere Version | Aktuelle Version (Unterschied) | Nächstjüngere Version → (Unterschied)

Paul Guldin, ursprünglich Habakuk Guldin (* 12. Juni 1577 in Mels; † 3. November 1643 in Graz), war ein Schweizer Astronom und Professor für Mathematik in Graz und Wien.

Leben und Wirken

Guldin lernte zuerst die Goldschmiedekunst. Er war protestantisch getauft, trat 1597 zum Katholizismus über und nahm dabei den Vornamen Paul an. Kurz darauf trat er in München in den Jesuitenorden ein.<ref>Thomas Sonar: 3000 Jahre Analysis. Springer, Berlin/Heidelberg 2011, ISBN 978-3-642-17203-8, S. 210.</ref> Dort erkannte man sein Talent für Mathematik und sandte ihn zur weiteren Ausbildung nach Rom. Anschließend lehrte er in Rom, Wien und Graz.

Sein grösstes Werk Centrobaryea erschien in vier Büchern 1635, 1640 und 1641 in Wien und enthält auch die zentrobarische Regel bzw. baryzentrischen Regeln, heute guldinsche Regeln genannt, mit denen man Volumen und Oberflächen von Rotationskörpern berechnen kann. Diese Regeln wurden allerdings schon ca. 300 n. Chr. von Pappos von Alexandria in seinem mathematischen Lehrbuch beschrieben, so dass es sich hier um eine Wiederentdeckung handelt.

Guldins etwa 300 Bände umfassende Privat-Bibliothek ist heute im Besitz der Universitätsbibliothek Graz.

Schriften (Auswahl)

  • Refutatio elenchi calendarii gregoriani a Setho Calvisio conscripti […]. Johann Albin, Mainz 1616 (Digitalisat).
  • Ad refutationem Caluisiani elenchi calendarii gregoriani paralipomena siue annotationes […]. Johann Albin, Mainz 1616 (Digitalisat, Digitalisat).
  • Dissertatio physico-mathematica de motu terrae ex mutatione centri gavitatis ipsius proveniente. Wien 1622.
  • Problema arithmeticum de rerum combinationibus. Wien 1622.
  • Centrobaryca seu de centro gravitatis trium specierum quantitatis continuae. 4 Bände, Wien 1635–1641.
    • Buch 1: De centro gravitatis trium specierum quantitatis continuae. Liber primus, de centri gravitatis inventione. Appendicis loco, accesserunt tabulae numerorum quadratorum & cubicorum. earundemq[ue] fabrica & usus. Gelbhaar, Wien 1635 (Digitalisat, Digitalisat).
      • darin: Dissertatio physico-mathematica de motu terrae ex mutatione centri gavitatis ipsius proveniente. S. 137–148 (Digitalisat).
    • Buch 2: De centro gravitatis, liber secundus. De usu centri gravitatis binarum specierum quantitatis continuae, sive de compositione et resolutione potestatum rotundarum. Cosmerovius, Wien 1640 (Digitalisat, Digitalisat).
    • Buch 3: De centro gravitatis, liber tertius, de fructu, ex usu centri gravitatis binarum specierum quantitatis continuae, collecto; qui est geometria rotundi. Cosmerovius, Wien 1641 (Digitalisat, Digitalisat).
    • Buch 4: De centro gravitatis, liber quartus, de gloria, ab usu centri gravitatis binarum specierum quantitatis continuae parta. Sive Archimedes illustratus. Cosmerovius, Wien 1641 (Digitalisat, Digitalisat).

Literatur

Weblinks

Commons: Paul Guldin – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien

Einzelnachweise

<references />

Vorlage:Hinweisbaustein