Papyrus 69
| Papyrus <math>\mathfrak{P}</math>69 | |
|---|---|
|
}}}} | |
| Name | P.Oxy.XXIV 2383
}} |
| Zeichen |
}} |
| Text | Lukas 22,41,45–48r; 22,58–61v
}} |
| Sprache | griechisch
}} |
| Datum | 3. Jahrhundert
}} |
| Gefunden | Oxyrhynchus, Ägypten
}} |
| Lagerort | Papyrology Rooms, Bodleian Art, Archaeology and Ancient World Library, Oxford
}} |
| Quelle |
}} |
| Größe | 8.5 × 5 cm
}} |
| Typ | Westlicher Texttyp
}} |
| Kategorie | IV
}} |
| Hand |
}} |
| Notiz |
}} |
Papyrus 69 (nach Gregory-Aland mit Sigel <math>\mathfrak{P}</math>69 bezeichnet) ist eine frühe griechische Abschrift des Neuen Testaments. Es ist nur ein Fragment eines Papyrusmanuskripts des Lukasevangeliums. Mittels Paläographie wurde es auf das 3. Jahrhundert datiert.<ref>New Testament Transcripts Prototype an der Uni Münster</ref>
Beschreibung
In diesem Fragment fehlt der detaillierte Inhalt von Jesu Gebet in Lukas 22,42–45a vollständig.<ref>Comfort, The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts, 2001, S. 472.</ref> In Lukas 22,61 schaut Petrus (nicht Jesus). Claire Clivaz schlug vor, dass <math>\mathfrak{P}</math>69 (P. Oxy 2383) als „ein Zeugnis für eine Marcion-Ausgabe des Lukasevangeliums“ gewürdigt werden sollte.<ref>C. Clivaz, The Angel and the Sweat Like 'Drops of Blood' (Lk 22,43–44): P69 and f13. In: Harvard Theological Review 98, 2005, S. 420.</ref> Peter M. Head hält die „Annahme, dass <math>\mathfrak{P}</math>69 eine Handschrift des Marcion-Evangeliums ist, für eine sehr clevere Idee, die jedoch weder bewiesen noch die plausibelste Erklärung zum Kontext dieses faszinierenden Manuskriptes ist“.<ref>evangelicaltextualcriticism.blogspot.com</ref>
Der griechische Text des Kodex repräsentiert den Westlichen Texttyp. Gemäß Kurt Aland ist der Text sehr frei, „charakteristisch für Vorläufer des D-Textes“, daher ordnete er ihn in Kategorie IV ein.<ref name="Aland">Kurt und Barbara Aland: Der Text des Neuen Testaments. Einführung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie in Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1989, ISBN 3-438-06011-6, S. 110.</ref>
Text
[recto]
- [εις πειρασ]μ[ον] [41] κ̣[αι αυτος απεσ]
- [πασθη απ αυτων ωσ]ε̣ι λιθου β̣ο̣λ̣[ην]
- [και θεις τα γονατα προσ]η̣υ̣χ̣ε̣τ̣ο̣
- [45] [ελθων προς τους μ̣αθ]ητ[ας ευ]
- [ρεν αυτους καθευ]δοντας κοι
- [μωμενους αυτους απο τη]ς̣ λυπης [46] [κ]α̣ι̣
- [ειπεν αυτοις] τ̣ι κ̣α̣θευδ̣ε
- [τε ανασταντες πρ]ο̣σ̣ευχεσ̣θ̣ε
- [ινα μη εισελθητε εις πει]ρ̣ασμ̣ο̣ν̣
- [47] [ετι δε αυτου λαλουντος ι]δου̣
- [οχλος και ο λεγομενος ιου]δ̣ας
- [εις των ι̅β̅ προηρχετο α]υ̣[τ]ους
- [και εγγισας εφιλησε]ν̣ τ̣ον ι̣̅η̅ν̅
- [48] [ι̅η̅ς̅ δε ειπεν αυτω ιουδα φι]λ̣η̣[ματι
[verso]
- [58] – [ιδων] α̣υ̣[τ]ω̣ ε̣[φη και συ εξ αυτων ει]
- ο̣ δ̣ε ειπεν [α̅ν̅ε̅ ουκ ειμι [59] και δι]
- α̣σ̣τασης ωσ̣[ει ωρας α̅ αλλος τις ισχυ]
- ριζ̣ετο λεγω[ν επ αληθειας και]
- ου̣τ̣ο̣ς ην μ[ετ αυτου και γαρ γα]
- λ̣[ι]λ̣α̣ιος εστ̣[ιν] [60] [ειπεν δε ο πετρος]
- α̣ν̣̅ε ουκ οι[δα ο λεγεις και ετι]
- αυτου λαλου̣[ντος παραχρημα]
- ε̣φωνησεν̣ [αλεκτωρ] [61] [και στρα]
- φεις ο πε̣τ̣ρ̣[ος ενεβλεψεν αυ]
- τω τοτε [υπεμνησθη ο πετρος]
- τ̣ου ρημ[ατος του κ̅υ̅ ως ειπεν]
- αυ̣τω π[ριν αλεκτορα φωνησαι ση]
- μ̣[ερον απαρνηση με τρις] [62] [και]
Einzelnachweise
<references />
Literatur
- {{#invoke:Vorlage:Literatur|f}}
- {{#invoke:Vorlage:Literatur|f}}
- {{#invoke:Vorlage:Literatur|f}}
- {{#invoke:Vorlage:Literatur|f}}
- The Oxyrhynchus Papyri XXIV (1957) 1-4 (Pl.), London
- Kurt Aland: Repertorium der griechischen christlichen Papyri I. Biblische Papyri: Altes Testament, Neues Testament, Varia, Apokryphen (= Patristische Texte und Studien 18). Walter de Gruyter, Berlin/New York 1975, ISBN 3-11-004674-1, S. 300.
- {{#invoke:Vorlage:Literatur|f}}
- {{#invoke:Vorlage:Literatur|f}}
- {{#invoke:Vorlage:Literatur|f}}
- {{#invoke:Vorlage:Literatur|f}}
- {{#invoke:Vorlage:Literatur|f}}
- {{#invoke:Vorlage:Literatur|f}}