Zum Inhalt springen

Ataraxia (Band)

aus Wikipedia, der freien Enzyklopädie
Dies ist die aktuelle Version dieser Seite, zuletzt bearbeitet am 22. Februar 2024 um 09:23 Uhr durch imported>Fraoch (HC: Entferne Kategorie:Folkband; Ergänze Kategorie:Pagan-Folk-Band).
(Unterschied) ← Nächstältere Version | Aktuelle Version (Unterschied) | Nächstjüngere Version → (Unterschied)
Ataraxia
Datei:Ataraxia at Rossena.jpg
Ataraxia während eines Liveauftritts in Italien, 2006

Ataraxia während eines Liveauftritts in Italien, 2006

Allgemeine Informationen
Herkunft Modena, Italien
Genre(s) Dark Wave, Neoklassik, Folklore
Aktive Jahre
Gründung 1985
Auflösung
Website www.ataraxia.net
Aktuelle Besetzung
Francesca Nicoli
Synthesizer, Akustikgitarre, Gesang
Vittorio Vandelli
Keyboard, Harmonizing, Gesang
Giovanni Pagliari
Riccardo Spaggiari

Ataraxia ist eine neoklassische Dark-Wave-Band, die im November 1985 in Modena, Italien, gegründet wurde.

Geschichte

Im Jahr 1990 nahm die Band ihr erstes Demo Prophetia in Eigenproduktion auf. Die Gründungsmitglieder waren alle noch Oberschüler. Keyboarder Giovanni Pagliari arbeitete in London und stieß erst für die Demoaufnahme dazu. Nach einigen weiteren Liedern begannen die Musiker, zusammen aufzutreten.<ref name="brainstorm">Guiggiani Maila: ATARAXIA: tra musica e… magia! Brainstorming Magazine, 17. Oktober 2016, abgerufen am 15. November 2016 (Lua-Fehler in Modul:Multilingual, Zeile 153: attempt to index field 'data' (a nil value)).</ref> Der Bandname bezieht sich auf Ataraxie, eine Art Ideal der Seelenruhe in der epikureischen Philosophie.<ref name="neofolk">Andreas Diesel, Dieter Gerten: Looking for Europe: Neofolk und Hintergründe. 2. Auflage. Index Verlag, 2007, ISBN 978-3-936878-02-8, Ataraxia, S. 290–297.</ref> Die Mitglieder blieben lange unverändert, 2003 stieß als Perkussionist Riccardo Spaggiari zu ihnen.<ref name="brainstorm" /> Bis heute hat die Band über 20 Alben in Eigenproduktion und bei Indie-Labels veröffentlicht.<ref name="pagan" />

Stil

Ataraxia begann mit Post-Punk- und Dark-Wave-Klängen und beschäftigte sich gleichzeitig viel mit Alter Musik.<ref>Andreas Ohle: Ataraxia. In: Dark Heart Magazin. Abgerufen am 15. November 2016 (Lua-Fehler in Modul:Multilingual, Zeile 153: attempt to index field 'data' (a nil value)).</ref> Über elegisch-sakralen Wave entwickelte sich der Stil hin zu Neofolk.<ref name="neofolk" /> Die Band kombiniert mittelalterliche Messgesänge und Gothic-Einflüsse und greift auf französischen Minnegesang zurück. Die Texte sind mehrsprachig.<ref>Tom Schulte: Ataraxia: Sueños. In: Allmusic. Abgerufen am 15. November 2016 (Lua-Fehler in Modul:Multilingual, Zeile 153: attempt to index field 'data' (a nil value)).</ref> Die Band reiht sich in den Pagan-Folk und Ethno-Gothic ein und sieht sich selbst als eine spirituelle Fortführung alter griechischer, römischer und keltischer Kulturen mit einer starken Bindung zur Natur.<ref name="pagan">Jason Pitzl-Waters: The Darker Shade of Pagan: The Emergence of Goth. In: Donna Weston, Andy Bennett (Hrsg.): Pop Pagans. Paganism and Popular Music. Routledge, 2014, ISBN 978-1-84465-646-2, S. 83 f.</ref>

Diskografie

  • Simphonia sine nomine (1994, Apollyon)
  • Ad perpetuam rei memoriam (1994, Apollyon)
  • La malédiction d’Ondine (1995, Energeia)
  • The Moon Sang on the April Chair (1995, Apollyon)
  • In amoris mortisque (1995, Apollyon, 10")
  • Il fantasma dell’opera (1996, Avantgarde)
  • Concerto no. 6: A Baroque Plaisanterie (1996, Apollyon)
  • Historiae (1998, Cold Meat Industry)
  • Orlando (1998, Prikosnovénie, Maxi-CD)
  • Os cavaleiros do templo – Live in Portugal (1998, Symbiose, Live-Video und CD)
  • Lost Atlantis (1999, Cold Meat Industry)
  • Sueños (2001, Cold Meat Industry)
  • Mon seul désir (2002, Cold Meat Industry)
  • Des paroles blanches (2003, Arkadyss, Download-Single)
  • Saphir (2004, Cold Meat Industry)
  • Odos eis Ouranon (2005, Equilibrium Music)
  • Arcana Eco (2005, Ark Records, Buch und CD)
  • Paris Spleen mit Madame Bistouri and Circuz KumP (2006, Cold Meat Industry)
  • Kremasta nera (2007, Ark Records)
  • Llyr (2010, Prikosnovénie)
  • Spasms (2013, CD Infinite Fog)
  • Wind at Mount Elo (2014, Ark Records)
  • Ena (2015)
  • Deep Blue Firmament (2016)
  • Synchronicity Embraced (2018)

Zusammenstellungen

  • A Calliope… Collection (2001, Future Insights)
  • Sous le blanc rosier (2007, Shadowplay, Best of)
  • Oil on Canvas (2009, CD und Buch)
  • Oil on Canvas II (2015, Best of)

Weblinks

Commons: Ataraxia – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien

Belege

<references />

Vorlage:Hinweisbaustein