<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="de">
	<id>https://wiki-de.moshellshocker.dns64.de/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Betragsoptimum</id>
	<title>Betragsoptimum - Versionsgeschichte</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wiki-de.moshellshocker.dns64.de/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Betragsoptimum"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wiki-de.moshellshocker.dns64.de/index.php?title=Betragsoptimum&amp;action=history"/>
	<updated>2026-06-22T01:28:20Z</updated>
	<subtitle>Versionsgeschichte dieser Seite in Wikipedia (Deutsch) – Lokale Kopie</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.43.8</generator>
	<entry>
		<id>https://wiki-de.moshellshocker.dns64.de/index.php?title=Betragsoptimum&amp;diff=2879745&amp;oldid=prev</id>
		<title>imported&gt;Schwabe99: link</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wiki-de.moshellshocker.dns64.de/index.php?title=Betragsoptimum&amp;diff=2879745&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2024-12-19T19:49:34Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;link&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Neue Seite&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;Beim &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Betragsoptimum&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; handelt es sich um einen Begriff aus der [[Regelungstheorie]], genauer um ein [[Regelungstechnik|regelungstechnisches]] [[Optimierung (Mathematik)|Optimierungskriterium]] im [[Frequenzraum]].&amp;lt;ref name=&amp;quot;Hering&amp;quot; /&amp;gt; Eine Regelung wird allgemein dann als optimal bezeichnet, wenn die [[Regelgröße]] dem Wert der [[Führungsgröße]] mit möglichst geringer zeitlicher Verzögerung folgen kann. Bei der Optimierung mittels des Betragsoptimums wird die [[Einschwingzeit]] eines Regelsystems optimiert.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Lutz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ein weiteres Optimierungskriterium im Frequenzbereich ist das [[Symmetrisches Optimum|symmetrische Optimum]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Motivation ==&lt;br /&gt;
[[Datei:Amplitudengänge des geschlossenen Regelkreises beim Führungsverhalten.png|350px|mini|Die möglichen Verläufe des Amplitudenganges eines geschlossenen [[Regelkreis]]es beim Führungsverhalten. Die Kenngrößen sind: &amp;lt;math&amp;gt;\omega_R&amp;lt;/math&amp;gt; – [[Resonanzfrequenz]], &amp;lt;math&amp;gt;\omega_d&amp;lt;/math&amp;gt; – [[Durchtrittsfrequenz]], &amp;lt;math&amp;gt;\omega_B&amp;lt;/math&amp;gt; – [[Bandbreite]], &amp;#039;&amp;#039;M&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;sub&amp;gt;max&amp;lt;/sub&amp;gt; – Betrag des [[Frequenzgang]]s an der Resonanzstelle.]]&lt;br /&gt;
Eine kurze [[Anstiegszeit]] bzw. Anregelzeit wie bei der [[Sprungantwort]] bedingt eine große [[Bandbreite]] des geschlossenen Regelkreises. Es ist ein direkter Bezug zwischen der Anstiegszeit T&amp;lt;sub&amp;gt;An&amp;lt;/sub&amp;gt; und der Bandbreite &amp;lt;math&amp;gt;\omega_B&amp;lt;/math&amp;gt; der [[Sprungantwort|Führungsübergangsfunktion]] gegeben. Mathematisch gesehen ist der Bezug wie folgt:&amp;lt;ref name=&amp;quot;Schulz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
:&amp;lt;math&amp;gt;T_\text{An} = \frac{\pi}{\omega_B} = \frac{\pi}{2\pi \cdot f_B} = \frac{1}{2 \cdot f_B}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Für gutes Führungsverhalten wird beim Betragsoptimum das Verhältnis der Ausgangs- zur Eingangsamplitude (Amplituden-[[Frequenzgang]]) optimiert. Im Idealfall ist der Betrag des Frequenzganges &amp;#039;&amp;#039;F&amp;#039;&amp;#039; für alle [[Kreisfrequenz]]en ω:&amp;lt;ref name=&amp;quot;Reuter&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
:&amp;lt;math&amp;gt;|F_w(\mathrm{j}\omega)| = 1&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Es wird auch von einer &amp;#039;&amp;#039;Betragsanschmiegung&amp;#039;&amp;#039; von F&amp;lt;sub&amp;gt;w&amp;lt;/sub&amp;gt;(jω) an Eins gesprochen.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Schulz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
In realen Regelkreisen treten allerdings immer [[PT1-Glied|Verzögerungen]] auf, weshalb dieses ideale Betragsoptimum nur in Näherung erreicht werden kann und es bei höheren Frequenzen zu einer Verkleinerung des Amplituden-Frequenzganges kommt. Das Optimierungsverfahren des Betragsoptimums versucht über einen möglichst großen Frequenzbereich von ω den Betrag des Frequenzgangs auf oder Nahe dem Wert 1 zu halten, dazu werden die Parameter des [[Regler]]s aus den [[Zeitkonstante]]n der [[Regelstrecke]] berechnet.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Föllinger&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Voraussetzungen zur Anwendung des Betragsoptimums ==&lt;br /&gt;
[[Datei:Einfacher Regelkreis n.svg|500px|mini|Blockschaltbild eines einfachen &amp;#039;&amp;#039;Standardregelkreises&amp;#039;&amp;#039;, bestehend aus der &amp;#039;&amp;#039;Regelstrecke&amp;#039;&amp;#039;, dem Regler und einer [[Negative Rückkopplung|negativen Rückkopplung]] der Regelgröße &amp;#039;&amp;#039;y&amp;#039;&amp;#039; (auch Istwert). Die Regelgröße &amp;#039;&amp;#039;y&amp;#039;&amp;#039; wird mit der Führungsgröße (Sollwert) &amp;#039;&amp;#039;w&amp;#039;&amp;#039; verglichen. Die Regelabweichung &amp;#039;&amp;#039;e&amp;#039;&amp;#039; = &amp;#039;&amp;#039;w&amp;#039;&amp;#039; – &amp;#039;&amp;#039;y&amp;#039;&amp;#039; wird dem Regler zugeführt, der daraus entsprechend der gewünschten Dynamik des Regelkreises eine Stellgröße &amp;#039;&amp;#039;u&amp;#039;&amp;#039; bildet. Die [[Regelungstechnik#Stabilität|Stabilität]] des Systems hängt unter anderem von den [[Polstelle|Streckenpolen]] ab. Die Erklärung wird nebenstehend aufgeführt.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zur Anwendung des Betragsoptimum werden gewisse Voraussetzungen gestellt, diese gilt es einzuhalten. Werden die Voraussetzungen nicht eingehalten kann es zu undefinierten Zuständen kommen. Zum Beispiel könnte die [[Regelstrecke#Signal- und Stellgrößenbegrenzung (Sättigung)|Stellgrößenbegrenzung]] überschritten werden. Eine Folge könnte sein, dass das System eine unerwartete Reaktion herbeiführt, wie die Zerstörung elektrischer Bestandteile. So wird davon ausgegangen, dass bei dem Reglerentwurf die [[Messeinrichtung]] zu der [[Regelstrecke]] gezählt wird und somit ein [[Regelkreis|Standardregelkreis]] vorliegt. Die Parameter der Regelstrecke, [[Zeitkonstante]]n und [[Verstärkung (Physik)|Verstärkungsfaktor]], müssen bereits bekannt sein.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Beier&amp;quot; /&amp;gt; Des Weiteren wird bei der [[#Mathematischer Hintergrund|Herleitung]], als auch bei den [[#Einstellregeln für das Betragsoptimum|Einstellregeln für das Betragsoptimum]], davon ausgegangen, dass es sich bei der Regelstrecke um eine Zusammensetzung aus [[PT2-Glied|Verzögerungssystemen]] handelt. Bei nichtreellen [[Polstelle|Streckenpolen]] besteht die Gefahr von [[Regelungstechnik#Stabilität|Stabilitätsschwierigkeiten]]. Wenn [[Komplexe Konjugation|konjugiert komplexe]] [[Polstelle|Pole]] in der Regelstrecke vorhanden sind, sollten diese hinreichend gedämpft sein. Jedoch wäre die Verwendung von rein [[Reelle Zahl|reellen]] Polen vorzuziehen.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Föllinger&amp;quot; /&amp;gt; Eine nicht schwingfähige Regelungsstrecke mit Ausgleich ist somit vorauszusetzen. Bei Verwendung von &amp;#039;&amp;#039;dominanten&amp;#039;&amp;#039; Zeitkonstanten, d.&amp;amp;nbsp;h. eine oder zwei große Zeitkonstanten gegenüber der Ersatzzeitkonstante T&amp;lt;sub&amp;gt;E&amp;lt;/sub&amp;gt;, sind besonders brauchbare Resultate zu erwarten. Werden die Voraussetzungen eingehalten so ist ein gutes Führungsverhalten garantiert.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Kahlert&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Mathematischer Hintergrund ==&lt;br /&gt;
Das Verfahren wurde für einen Regelkreis II.&amp;amp;nbsp;Ordnung abgeleitet. Zudem wird bei der Herleitung in zwei Typen unterschieden: Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken I.&amp;amp;nbsp;Ordnung und Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken höherer Ordnung. Es existieren Hilfssätze um die Regelstrecke zu vereinfachen, diese werden angewendet bei Strecken höherer Ordnung und Totzeitelementen.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Lutz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== Satz von der Summe aller kleinen Zeitkonstanten ===&lt;br /&gt;
Liegt eine Regelstrecke höherer Ordnung vor, welche folgende Form aufweist:&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;G_s(s) = \frac {K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1 + T_2 \cdot s)...(1 + T_n \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;,&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
so kann eine Ersatzzeitkonstante T&amp;lt;sub&amp;gt;E&amp;lt;/sub&amp;gt;, welche sich aus der Summe aller kleinen Zeitkonstanten zusammensetzt, gebildet werden. Hierbei wird unterschieden, ob es eine oder zwei &amp;#039;&amp;#039;dominante&amp;#039;&amp;#039; Zeitkonstanten gibt. Dies wird auch als &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Satz von der Summe aller kleinen Zeitkonstanten&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; bezeichnet.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Lutz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Im Fall einer &amp;#039;&amp;#039;dominanten&amp;#039;&amp;#039; Zeitkonstante gilt&amp;lt;ref name=&amp;quot;Föllinger&amp;quot; /&amp;gt;:   &amp;lt;math&amp;gt; \quad \quad \quad   T_E = \sum_{i=2}^{n}T_i, \quad T_1 \gg T_E, \quad G_s(s) = \frac {K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1 + T_E \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Im Fall von zwei &amp;#039;&amp;#039;dominanten&amp;#039;&amp;#039; Zeitkonstanten gilt&amp;lt;ref name=&amp;quot;Kahlert&amp;quot; /&amp;gt;: &amp;lt;math&amp;gt;\quad T_E = \sum_{i=3}^{n}T_i, \quad T_1 &amp;gt; T_2 \gg T_E, \quad G_s(s) = \frac {K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1 + T_2 \cdot s) \cdot (1 + T_E \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== Vereinfachung von Totzeitelementen ===&lt;br /&gt;
Sei eine [[Totzeit (Regelungstechnik)|Totzeit]] T&amp;lt;sub&amp;gt;t&amp;lt;/sub&amp;gt; deutlich kleiner als die [[Zeitkonstante]] T&amp;lt;sub&amp;gt;1&amp;lt;/sub&amp;gt; eines Verzögerungssystems, das Gleiche wäre gültig bei einem [[I-Glied]] und dessen [[Integrationszeit]] T&amp;lt;sub&amp;gt;I&amp;lt;/sub&amp;gt;, so kann diese als [[PT1-Glied|PT&amp;lt;sub&amp;gt;1&amp;lt;/sub&amp;gt;-Glied]] ersetzt werden. Bei dieser Überlegung wird von dem [[Regelkreis#Tabelle der Übertragungsfunktionen des offenen und geschlossenen Regelkreises|offenen Regelkreis]] G&amp;lt;sub&amp;gt;0&amp;lt;/sub&amp;gt;(s) ausgegangen. &amp;quot;Dabei wird die [[Reihenentwicklung]] der [[Exponentialfunktion|Exponential-Funktion]] für das Totzeitelement nach dem ersten Glied abgebrochen:&amp;quot;&amp;lt;ref name=&amp;quot;Lutz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;G_0(s) = \frac{K_R \cdot K_S \cdot e^{-T_t \cdot s}}{1 + T_1 \cdot s} = \frac{K_R \cdot K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1 + \frac{T_t \cdot s}{1!} + \frac{(T_t \cdot s)^2}{2!} + ...)} = \frac{K_R \cdot K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1 + T_t \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;, wenn &amp;lt;math&amp;gt;T_1 \gg T_t&amp;lt;/math&amp;gt; gilt.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken Ι.&amp;amp;nbsp;Ordnung ===&lt;br /&gt;
[[Datei:Regelkreis II.Ordnung.png|350px|mini|Dargestellt ist ein &amp;#039;&amp;#039;Regelkreis II.&amp;amp;nbsp;Ordnung&amp;#039;&amp;#039; mit einem &amp;#039;&amp;#039;I-Regler&amp;#039;&amp;#039; und einer &amp;#039;&amp;#039;PT&amp;lt;sub&amp;gt;1&amp;lt;/sub&amp;gt;-Regelstrecke&amp;#039;&amp;#039;. Aufgeschaltet wird das Eingangssignal &amp;#039;&amp;#039;w(j&amp;lt;math&amp;gt;\omega&amp;lt;/math&amp;gt;)&amp;#039;&amp;#039; und abgerufen am Ausgang das Ausgangssignal &amp;#039;&amp;#039;x(j&amp;lt;math&amp;gt;\omega&amp;lt;/math&amp;gt;)&amp;#039;&amp;#039;.]]&lt;br /&gt;
Nachfolgend wird die Herleitung für die Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken I.&amp;amp;nbsp;Ordnung beschrieben, diese baut auf dem Sachverhalt des Abschnittes [[#Motivation|Motivation]] auf. Ein Regelkreis II.&amp;amp;nbsp;Ordnung, zusammengesetzt aus einem [[I-Glied|I-Regler]] und einer [[PT1-Glied|PT&amp;lt;sub&amp;gt;1&amp;lt;/sub&amp;gt;]]-Regelstrecke, besitzt folgende [[Frequenzgang]]funktion als &amp;#039;&amp;#039;offener Regelkreis&amp;#039;&amp;#039;:&amp;lt;ref name=&amp;quot;Lutz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;F_\text{RS}(j\omega) = \frac {K_S}{T_I \cdot j\omega \cdot (1 + T_E \cdot j\omega)}&amp;lt;/math&amp;gt;, mit &amp;lt;math&amp;gt;\frac {1}{T_I} = \frac {K_R}{T_N}&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nun wird mittels des offenen Regelkreises der &amp;#039;&amp;#039;geschlossene Regelkreis&amp;#039;&amp;#039; gebildet, der folgende Frequenzgangfunktion aufweist:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;F(j\omega) = \frac {F_\text{RS}(j\omega)}{1 + F_\text{RS}(j\omega)} = \frac {K_S}{T_I \cdot j\omega \cdot (1 + T_E \cdot j\omega) + K_S} = \frac {K_S}{K_S - T_I \cdot T_E \cdot \omega^2 + T_I \cdot j\omega}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Da der [[Betragsfunktion|Betrag]] für einen möglichst großen Bereich gleich 1 sein soll, gilt (es wird das [[Betragsquadrat]] verwendet, um die Wurzel im Nenner zu beseitigen):&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;|F(j\omega)| = \frac {K_S}{\sqrt{(K_S - T_I \cdot T_E \cdot \omega^2)^2 + T_I^2 \cdot \omega^2}} \stackrel{\mathrm{!}}\approx 1&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;|F(j\omega)|^2 = \frac {K_S^2}{(K_S - T_I \cdot T_E \cdot \omega^2)^2 + T_I^2 \cdot \omega^2} = \frac {K_S^2}{K_S^2 + (T_I^2 - 2 \cdot K_S \cdot T_I \cdot T_E) \cdot \omega^2 + T_I^2 \cdot T_E^2 \cdot \omega^4} \stackrel{\mathrm{!}}\approx 1&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Damit die [[Approximation]] für einen großen Bereich gültig ist, müssen möglichst viele [[Koeffizient]]en des [[Polynom|Zähler- und Nennerpolynoms]] gleich sein. Somit folgt diese Gleichung:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;|F(j\omega)|^2 = \frac {\quad K_S^2 + \quad \quad \quad \quad \quad \quad \quad \quad \quad 0 \cdot \omega^2 + \quad \quad \quad 0 \cdot \omega^4}{K_S^2 + (T_I^2 - 2 \cdot K_S \cdot T_I \cdot T_E) \cdot \omega^2 + T_I^2 \cdot T_E^2 \cdot \omega^4} \stackrel{\mathrm{!}}\approx 1&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aus der Gleichung kann eine Realisierungstabelle für den [[Koeffizientenvergleich]] abgeleitet werden:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{| class=&amp;quot;wikitable&amp;quot;&lt;br /&gt;
! style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;|Zählerpolynom&lt;br /&gt;
! style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;|Nennerpolynom&lt;br /&gt;
! style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;|Realisierung&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;|&amp;lt;math&amp;gt;K_S^2 \cdot \omega^0&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
| style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;|&amp;lt;math&amp;gt;K_S^2 \cdot \omega^0&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
| ist erfüllt&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;|&amp;lt;math&amp;gt;0 \cdot \omega^2&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
| style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;|&amp;lt;math&amp;gt;(T_I^2 - 2 \cdot K_S \cdot T_I \cdot T_E) \cdot \omega^2&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
| realisierbar&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;|&amp;lt;math&amp;gt;0 \cdot \omega^4&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
| style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;|&amp;lt;math&amp;gt;T_I^2 \cdot T_E^2 \cdot \omega^4&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
| nicht realisierbar&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
Somit ergibt sich folgende Optimierungsgleichung:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;(T_I^2 - 2 \cdot K_S \cdot T_I \cdot T_E) \cdot \omega^2 = 0&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;T_I = 2 \cdot K_S \cdot T_E&amp;lt;/math&amp;gt;, es gilt &amp;lt;math&amp;gt;K_I = \frac {1}{T_I} = \frac {1}{2 \cdot K_S \cdot T_E}&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Setzt man nun die Integrierkonstante T&amp;lt;sub&amp;gt;I&amp;lt;/sub&amp;gt; in die Frequenzgangfunktion des geschlossenen Regelkreises ein, so ergibt sich:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;F(j\omega) = \frac {K_S}{K_S + T_I \cdot j\omega + T_I \cdot T_E \cdot (j\omega)^2} = \frac {K_S}{K_S + 2 \cdot K_S \cdot T_E \cdot j\omega + 2 \cdot K_S \cdot T_E^2 \cdot (j\omega)^2} = \frac {1}{1 + 2 \cdot T_E \cdot j\omega + 2 \cdot T_E^2 \cdot (j\omega)^2}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Geht man nun in den [[Laplace-Transformation|Laplace-Bereich]] und stellt die [[Übertragungsfunktion]] des geschlossenen Regelkreises G(s) auf, kann man diese mit einem standardisierten [[PT2-Glied|PT&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;-Glied]] abgleichen.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;G(s) = \frac {1}{1 + 2 \cdot T_E \cdot s + 2 \cdot T_E^2 \cdot s^2} \stackrel{\mathrm{!}}= \frac {1}{1 + 2 \cdot D \cdot T_0 \cdot s + T_0^2 \cdot s^2}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Durch einen Koeffizientenvergleich lassen sich die [[Dämpfung]] D und die [[Kreisfrequenz#Kennkreisfrequenz und Eigenkreisfrequenz|Kennkreisfrequenz]] &amp;lt;math&amp;gt;\omega_0&amp;lt;/math&amp;gt; ermitteln.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;2 \cdot T_E = 2 \cdot D \cdot T_0, \quad 2 \cdot T_E^2 = T_0^2&amp;lt;/math&amp;gt;, es gilt &amp;lt;math&amp;gt;\omega_0 = \frac {1}{T_0}&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;T_0 = \sqrt{2} \cdot T_E, \quad \omega_0 = \frac {1}{\sqrt{2} \cdot T_E}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;D = \frac {T_E}{T_0}= \frac {1}{\sqrt{2}}&amp;lt;/math&amp;gt;, somit gilt eine feste Dämpfung für alle [[Frequenz]]en.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken höherer Ordnung ===&lt;br /&gt;
Die Herleitung zur Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken höherer Ordnung baut zum einen auf den Sachverhalt des Abschnittes [[#Motivation|Motivation]], als auf die ermittelte optimale Einstellung für T&amp;lt;sub&amp;gt;I&amp;lt;/sub&amp;gt; aus dem Abschnitt [[#Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken Ι. Ordnung|Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken Ι.Ordnung]] auf. Darüber hinaus wird die Herleitung unterteilt in die &amp;#039;&amp;#039;Kompensation einer großen Zeitkonstante&amp;#039;&amp;#039; und in die &amp;#039;&amp;#039;Kompensation von zwei großen Zeitkonstanten&amp;#039;&amp;#039;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== Kompensation einer großen Zeitkonstante ====&lt;br /&gt;
Ist eine [[Zeitkonstante]] der [[Regelstrecke]] deutlich größer als die Anderen, so kann die Nachstellzeit T&amp;lt;sub&amp;gt;N&amp;lt;/sub&amp;gt; eines [[PI-Regler]]s genutzt werden um die große Zeitkonstante T&amp;lt;sub&amp;gt;1&amp;lt;/sub&amp;gt; zu kompensieren. Vorteil dieser Kompensation ist, dass die Schnelligkeit der Regelung verbessert und die mathematische Rechnung vereinfacht wird. Die mathematische Rechnung wird deshalb vereinfacht, da die Kompensation einer [[Kürzen|Kürzung]] gleicht. Mit dem [[#Satz von der Summe aller kleinen Zeitkonstanten|Satz von der Summe aller kleinen Zeitkonstanten]] werden die kleinen Zeitkonstanten der Regelstrecke zur Ersatzzeitkonstante T&amp;lt;sub&amp;gt;E&amp;lt;/sub&amp;gt; zusammengefasst.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Lutz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Vorausgesetzt wird ein PI-Regler und eine [[PT2-Glied|PT&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;-Strecke]] bzw. PT&amp;lt;sub&amp;gt;n&amp;lt;/sub&amp;gt;-Strecke. Bei einer PT&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;-Strecke bildet sich folgende Übertragungsfunktion für den offenen Regelkreis:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt; G_\text{RS}(s) = G_R(s) \cdot G_S(s) = \frac{K_R \cdot (1 + T_N \cdot s)}{T_N \cdot s} \cdot \frac{K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1+ T_E \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;, es gilt &amp;lt;math&amp;gt;T_1 \gg T_E&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wenn die Nachstellzeit T&amp;lt;sub&amp;gt;N&amp;lt;/sub&amp;gt; nun gleich der großen Verzögerungszeitkonstante T&amp;lt;sub&amp;gt;1&amp;lt;/sub&amp;gt; gewählt wird ergibt sich eine Kürzung. Somit entsteht die Optimierungsvorschrift &amp;lt;math&amp;gt;T_N = T_1&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt; G_\text{RS}(s) = G_R(s) \cdot G_S(s) = \frac{K_R}{T_N \cdot s} \cdot \frac{K_S}{(1+ T_E \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Auf Grundlage des Abschnittes &amp;#039;&amp;#039;[[#Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken Ι. Ordnung|Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken Ι.Ordnung]]&amp;#039;&amp;#039; folgt unter Verwendung der optimalen Einstellung für T&amp;lt;sub&amp;gt;I&amp;lt;/sub&amp;gt; die Optimierungsvorschrift für K&amp;lt;sub&amp;gt;R&amp;lt;/sub&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt; T_I = 2 \cdot K_S \cdot T_E = \frac {T_N}{K_R}, \quad K_R = \frac {T_N}{2 \cdot K_S \cdot T_E}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== Kompensation von zwei großen Zeitkonstanten ====&lt;br /&gt;
Für die Kompensation von zwei großen Zeitkonstanten werden die kleinen Zeitkonstanten wie schon im Abschnitt [[#Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken höherer Ordnung|Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken höherer Ordnung]] zu der Ersatzzeitkonstante T&amp;lt;sub&amp;gt;E&amp;lt;/sub&amp;gt; zusammengefasst. Des Weiteren wird ein [[PID-Regler]] eingesetzt, um mit Hilfe der Nachstellzeit T&amp;lt;sub&amp;gt;N&amp;lt;/sub&amp;gt; und der Vorhaltzeit T&amp;lt;sub&amp;gt;V&amp;lt;/sub&amp;gt; des Reglers die zwei großen Zeitkonstanten der [[Regelstrecke]] zu kompensieren. Vorteil dieser Kompensation ist, dass die Schnelligkeit der Regelung verbessert und die mathematische Rechnung vereinfacht wird. Die mathematische Rechnung wird deshalb vereinfacht, da die Kompensation einer [[Kürzen|Kürzung]] gleicht.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Lutz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Es ergibt sich folgende [[Übertragungsfunktion]] für den offenen Regelkreis, beim Einsatz eines PID-Reglers und einer PT&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;-Regelstrecke:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;G_\text{RS}(s) = G_R(s) \cdot G_S(s) = \frac{K_R \cdot (1 + T_N \cdot s) \cdot (1 + T_V \cdot s)}{T_N \cdot s} \cdot  \frac{K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1 + T_2 \cdot s) \cdot (1 + T_E \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;, es gilt &amp;lt;math&amp;gt;T_1 &amp;gt; T_2 \gg T_E&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bei der Kompensation von zwei großen Zeitkonstanten ergibt sich die nachfolgende Reglereinstellung:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;T_N = T_1, \quad T_V = T_2, \quad &amp;lt;/math&amp;gt;für &amp;lt;math&amp;gt;T_1 &amp;gt; T_2&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nach der Kompensation ergibt sich dieselbe Übertragungsfunktion wie schon im Abschnitt [[#Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken höherer Ordnung|Anwendung des Betragsoptimums für Regelstrecken höherer Ordnung]]:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;G_\text{RS}(s) = G_R(s) \cdot G_S(s) = \frac{K_R}{T_N \cdot s} \cdot \frac{K_S}{(1+ T_E \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Die Optimierungsvorschrift für den Reglerverstärkungsfaktor K&amp;lt;sub&amp;gt;R&amp;lt;/sub&amp;gt; ist somit dieselbe wie bei dem Einsatz eines PI-Reglers und einer PT&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;-Strecke:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;K_R = \frac {T_N}{2 \cdot K_S \cdot T_E}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Einstellregeln für das Betragsoptimum ==&lt;br /&gt;
In der nachfolgenden Tabelle sind die [[Regelstrecke|Strecken-]] und [[Regler]]strukturen, inklusive der Angabe des [[Übertragungsfunktion#Häufig verwendete Übertragungsfunktionen|Übertragungsverhaltens]], dargestellt. Zudem sind die jeweiligen Einstellregeln für das Betragsoptimum hinzugefügt. Die Einstellregeln gelten nur, wenn die [[#Voraussetzungen zur Anwendung des Betragsoptimums|Voraussetzungen]] erfüllt sind.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Lutz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{| class=&amp;quot;wikitable&amp;quot;&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
! colspan=&amp;quot;2&amp;quot; style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;| Regelstrecke&lt;br /&gt;
! colspan=&amp;quot;2&amp;quot; style=&amp;quot;text-align:center&amp;quot;| Regler&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
! style=&amp;quot;width:2em&amp;quot;| Typ&lt;br /&gt;
! style=&amp;quot;text-align:left; width:25em;&amp;quot;| Übertragungsfunktion&lt;br /&gt;
! style=&amp;quot;width:2em&amp;quot;| Typ&lt;br /&gt;
! style=&amp;quot;text-align:left; width:22em;&amp;quot;| Übertragungsfunktion&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| PT&amp;lt;sub&amp;gt;1&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
| &amp;lt;math&amp;gt;G_S(s) = \frac{K_S}{1 + T_1 \cdot s}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;T_E = T_1&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
| I&lt;br /&gt;
| &amp;lt;math&amp;gt;G_R(s) = \frac{K_I}{s}, \quad G_R(s) = \frac{1}{T_I \cdot s}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;K_I = \frac{1}{2 \cdot K_S \cdot T_E}, \quad T_I = 2 \cdot K_S \cdot T_E&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| PT&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
| &amp;lt;math&amp;gt;G_S(s) = \frac{K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1 + T_2 \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;T_1 &amp;gt; T_2, \quad T_E = T_2&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
| PI&lt;br /&gt;
| &amp;lt;math&amp;gt;G_R(s) = \frac{K_R \cdot (1+ T_N \cdot s)}{T_N \cdot s}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;T_N = T_1, \quad K_R = \frac{T_N}{2 \cdot K_S \cdot T_E}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| PT&amp;lt;sub&amp;gt;n&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
| &amp;lt;math&amp;gt;G_S(s) = \frac{K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1 + T_E \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;T_1 \gg T_E, \quad T_E = \sum_{i=2}^{n}T_i&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
| PI&lt;br /&gt;
| &amp;lt;math&amp;gt;G_R(s) = \frac{K_R \cdot (1+ T_N \cdot s)}{T_N \cdot s}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;T_N = T_1, \quad K_R = \frac{T_N}{2 \cdot K_S \cdot T_E}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| PT&amp;lt;sub&amp;gt;n&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
| &amp;lt;math&amp;gt;G_S(s) = \frac{K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1 + T_2 \cdot s) \cdot (1 + T_E \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;T_1 &amp;gt; T_2 \gg T_E, \quad T_E = \sum_{i=3}^{n}T_i&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
| PID&lt;br /&gt;
| &amp;lt;math&amp;gt;G_R(s) = \frac{K_R \cdot (1+ T_N \cdot s)\cdot (1+ T_V \cdot s)}{T_N \cdot s}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;T_N = T_1, \quad T_V = T_2, \quad K_R = \frac{T_N}{2 \cdot K_S \cdot T_E}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Betragsoptimum im Vergleich ==&lt;br /&gt;
[[Datei:Betragsoptimum im Vergleich - Führungsübergangsfunktion.png|300px|mini|Vergleich des Betragsoptimums mit einer empirischen Einstellregel, &amp;#039;&amp;#039;T-Summen-Regel&amp;#039;&amp;#039;, und einem weiteren Optimierungskriterium aus dem Frequenzbereich, &amp;#039;&amp;#039;Symmetrisches Optimum&amp;#039;&amp;#039;. Abbildung der Führungsübergangsfunktion für einen Sollsprung &amp;#039;&amp;#039;w&amp;lt;sub&amp;gt;0&amp;lt;/sub&amp;gt;&amp;#039;&amp;#039; = 1.]]&lt;br /&gt;
[[Datei:Betragsoptimum im Vergleich - Störungsübergangsfunktion.png|300px|mini|Vergleich des Betragsoptimums mit einer empirischen Einstellregel, &amp;#039;&amp;#039;T-Summen-Regel&amp;#039;&amp;#039;, und einem weiteren Optimierungskriterium aus dem Frequenzbereich, &amp;#039;&amp;#039;Symmetrisches Optimum&amp;#039;&amp;#039;. Abbildung der Störungsübergangsfunktion für einen Sollsprung &amp;#039;&amp;#039;z&amp;lt;sub&amp;gt;0&amp;lt;/sub&amp;gt;&amp;#039;&amp;#039; = 1 am Streckeneingang.]]&lt;br /&gt;
Um die Stärken des Betragsoptimums zu verdeutlichen, wird nachfolgend ein Vergleich mit mehreren Verfahren vorgeführt. Dabei steht die Regelung einer PT&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;-[[Regelstrecke|Strecke]] mit einem [[Regler#PI-Regler|PI-Regler]] im Fokus. Zum Vergleich wird eine [[Faustformelverfahren (Automatisierungstechnik)|empirische Einstellregel]] aus dem [[Fourier-Analysis#Anwendungen|Zeitbereich]], sowie ein weiteres Optimierungskriterium aus dem [[Fourier-Analysis#Anwendungen|Frequenzbereich]] herangezogen. Aus dem Spektrum der empirischen Einstellregeln wird die schnelle Regelung nach der [[Faustformelverfahren (Automatisierungstechnik)#T-Summen-Regel|T-Summen-Regel]] genommen. Aus den Optimierungskriterien im Frequenzbereich wird das [[Symmetrisches Optimum|Symmetrische Optimum]] gewählt.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Schulz&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;ref name=&amp;quot;Reuter&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;ref name=&amp;quot;Beier&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;ref name=&amp;quot;Weigl-Seitz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gegeben sei folgende Regelstrecke: &amp;lt;math&amp;gt;G_S(s) = \frac{K_S}{(1 + T_1 \cdot s) \cdot (1 + T_2 \cdot s) \cdot (1 + T_3 \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
mit den Streckenparametern: &amp;lt;math&amp;gt;K_S = 1{,}78, \quad T_1 = 0{,}73, \quad T_2 = 0{,}031, \quad T_3 = 0{,}021&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Der PI-Regler soll wie folgt aussehen: &amp;lt;math&amp;gt;G_R(s) = \frac{K_R \cdot (1+ T_N \cdot s)}{T_N \cdot s}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Einstellung der Regelparameter nach dem Betragsoptimum (s. Tabelle, 3 Zeile):&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;T_N = T_1 = 0{,}73&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;T_E = T_2 + T_3 = 0{,}052&amp;lt;/math&amp;gt;, da &amp;lt;math&amp;gt; T_N \gg T_E &amp;lt;/math&amp;gt; gültig ist.&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;K_R = \frac{T_N}{2 \cdot K_S \cdot T_E} = 3{,}9434&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;G_R(s) = \frac{K_R \cdot (1+ T_N \cdot s)}{T_N \cdot s} = \frac{3{,}94 \cdot (1+ 0{,}73 \cdot s)}{0{,}73 \cdot s}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Einstellung der Regelparameter nach dem Symmetrischen Optimum (es sei &amp;lt;math&amp;gt;a = 2&amp;lt;/math&amp;gt;):&amp;lt;br /&amp;gt;IT&amp;lt;sub&amp;gt;1&amp;lt;/sub&amp;gt;-Näherung: &amp;lt;math&amp;gt;G_S(s) = \frac{K_S}{s \cdot (1 + T_1 \cdot s)} = \frac{1{,}78}{0{,}73 \cdot s \cdot (1 + 0{,}052 \cdot s)}&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;T_1 = 0{,}052, \quad K_S = \frac {1{,}78}{0{,}73} = 2{,}44&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;T_N = a^2 \cdot T_1 = 0{,}208&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;K_R = \frac {1}{a \cdot K_S \cdot T_1} = 3{,}9434&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;G_R(s) = \frac{K_R \cdot (1+ T_N \cdot s)}{T_N \cdot s} = \frac{3{,}94 \cdot (1+ 0{,}21 \cdot s)}{0{,}21 \cdot s}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Einstellung der Regelparameter nach der T-Summen-Regel (schnelle Regelung):&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;K_S = 1{,}78, \quad T_\sum = T_1 + T_2 + T_3 = 0{,}782&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;T_N = 0{,}7 \cdot T_\sum = 0{,}5474&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;K_R = \frac{1}{K_S} = 0{,}5618&amp;lt;/math&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;math&amp;gt;G_R(s) = \frac{K_R \cdot (1+ T_N \cdot s)}{T_N \cdot s} = \frac{0{,}56 \cdot (1+ 0{,}55 \cdot s)}{0{,}55 \cdot s}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Anhand der Führungsübergangsfunktion lässt sich erkennen, dass das Betragsoptimum eine deutlich geringere [[Regelungstechnik#Kenngrößen der Übergangsfunktion des Regelkreises|An]]- und [[Regelungstechnik#Kenngrößen der Übergangsfunktion des Regelkreises|Ausregelzeit]] aufweist gegenüber der empirischen Einstellregel. Dies ist auf den Größenunterschied des Regler-Verstärkungsfaktors K&amp;lt;sub&amp;gt;R&amp;lt;/sub&amp;gt; zurückzuführen, dieser ist bei der T-Summen-Regel deutlich kleiner. Des Weiteren ist der [[Regelungstechnik#Kenngrößen der Übergangsfunktion des Regelkreises|Überschwinger]] des Betragsoptimums wesentlich niedriger als der des Symmetrischen Optimums. Der Grund ist die [[Regler#I-Regler (I-Anteil)|Nachstellzeit]] T&amp;lt;sub&amp;gt;N&amp;lt;/sub&amp;gt;, diese ist zwar geringer beim Symmetrischen Optimum und führt deshalb nochmal zu einer etwas besseren Anregelzeit. Der zu zahlende Preis ist jedoch ein größerer Überschwinger und eine erhöhte Ausregelzeit.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Anwendungsbereiche ==&lt;br /&gt;
Das Betragsoptimum ist wegen seiner Stärken in der Praxis unumstritten&amp;lt;ref name=&amp;quot;Philippsen&amp;quot; /&amp;gt; und wird vorzugsweise im Bereich der elektrischen Regelung eingesetzt.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Föllinger&amp;quot; /&amp;gt; Darüber hinaus ist ein weiterer Einsatzschwerpunkt des Verfahrens der Einsatz in der [[Antriebstechnik]].&amp;lt;ref name=&amp;quot;Beier&amp;quot; /&amp;gt;,&amp;lt;ref name=&amp;quot;Schönfeld&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Das Betragsoptimum wird häufig für die Einstellung von&lt;br /&gt;
* Geschwindigkeits-,&lt;br /&gt;
* Strom-,&lt;br /&gt;
* Drehmoment- und&lt;br /&gt;
* Kraftregelungen&lt;br /&gt;
eingesetzt. Dabei erstrecken sich die Einsatzgebiete von&lt;br /&gt;
* Hauptantriebe von Werkzeugmaschinen,&lt;br /&gt;
* Vorschubantriebe von Werkzeugmaschinen und Industrierobotern&lt;br /&gt;
* bis hin zu Aufzügen.&amp;lt;ref name=&amp;quot;Lutz&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Siehe auch ==&lt;br /&gt;
* [[Faustformelverfahren (Automatisierungstechnik)]]&lt;br /&gt;
* [[Symmetrisches Optimum]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Literatur ==&lt;br /&gt;
* {{Literatur&lt;br /&gt;
   |Autor=Slobodan N.  Vukosavić&lt;br /&gt;
   |Titel=Digital Control of Electrical Drives&lt;br /&gt;
   |Verlag=Springer-Verlag&lt;br /&gt;
   |Ort=New York&lt;br /&gt;
   |Datum=2007&lt;br /&gt;
   |ISBN=978-0-387-48598-0}}&lt;br /&gt;
* {{Literatur&lt;br /&gt;
   |Autor=Dierk Schröder&lt;br /&gt;
   |Titel=Elektrische Antriebe – Regelung von Antriebssystemen&lt;br /&gt;
   |Verlag=Springer-Verlag&lt;br /&gt;
   |Ort=Berlin, Heidelberg&lt;br /&gt;
   |Datum=2015&lt;br /&gt;
   |ISBN=978-3-642-30471-2}}&lt;br /&gt;
* {{Literatur&lt;br /&gt;
   |Autor=Gert-Helge Geitner&lt;br /&gt;
   |Titel=Entwurf digitaler Regler für elektrische Antriebe&lt;br /&gt;
   |Verlag=VDE-Verlag&lt;br /&gt;
   |Ort=Berlin, Offenbach&lt;br /&gt;
   |Datum=1996&lt;br /&gt;
   |ISBN=3-8007-1847-2}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Weblinks ==&lt;br /&gt;
* [https://etiema.et.tu-dresden.de/ae2_files/ae_1_0.htm BOD - Das Digitale Betragsoptimum]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Einzelnachweise ==&lt;br /&gt;
&amp;lt;references&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;Hering&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{Literatur&lt;br /&gt;
 |Autor=[[Ekbert Hering]], Heinrich Steinhart&lt;br /&gt;
 |Titel=Taschenbuch der Mechatronik&lt;br /&gt;
 |Verlag=Hanser Verlag&lt;br /&gt;
 |Ort=Leipzig&lt;br /&gt;
 |Datum=2005&lt;br /&gt;
 |ISBN=978-3-446-22881-8&lt;br /&gt;
 |Seiten=100}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;Lutz&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{Literatur |Autor=Holger Lutz, [[Wolfgang Wendt]] |Titel=Taschenbuch der Regelungstechnik mit MATLAB und Simulink |Auflage=12 |Verlag=Verlag Europa-Lehrmittel |Ort=Haan-Gruiten |Datum=2021 |ISBN=978-3-8085-5870-6 |Seiten=504–515}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;Philippsen&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{Literatur&lt;br /&gt;
 |Autor=Hans-Werner Philippsen&lt;br /&gt;
 |Titel=Einstieg in die Regelungstechnik: Vorgehensmodell für den praktischen Reglerentwurf&lt;br /&gt;
 |Verlag=Fachbuchverlag Leipzig&lt;br /&gt;
 |Ort=München&lt;br /&gt;
 |Datum=2004&lt;br /&gt;
 |ISBN=3-446-22377-0&lt;br /&gt;
 |Seiten=141–143}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;Föllinger&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{Literatur&lt;br /&gt;
 |Autor=Otto Föllinger, Ulrich Konigorski (Bearb.)&lt;br /&gt;
 |Titel=Regelungstechnik: Einführung in die Methoden und ihre Anwendung&lt;br /&gt;
 |Auflage=11&lt;br /&gt;
 |Verlag=VDE-Verlag&lt;br /&gt;
 |Ort=Berlin&lt;br /&gt;
 |Datum=2013&lt;br /&gt;
 |ISBN=978-3-8007-3231-9&lt;br /&gt;
 |Seiten=201–203}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;Kahlert&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{Literatur&lt;br /&gt;
 |Autor=Jörg Kahlert&lt;br /&gt;
 |Titel=Crashkurs Regelungstechnik: Eine praxisorientierte Einführung mit Begleitsoftware&lt;br /&gt;
 |Auflage=2&lt;br /&gt;
 |Verlag=VDE-Verlag&lt;br /&gt;
 |Ort=Berlin&lt;br /&gt;
 |Datum=2015&lt;br /&gt;
 |ISBN=978-3-8007-3642-3&lt;br /&gt;
 |Seiten=150–153}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;Beier&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{Literatur&lt;br /&gt;
 |Autor=Thomas Beier, Petra Wurl&lt;br /&gt;
 |Titel=Regelungstechnik: Basiswissen, Grundlagen, Beispiele&lt;br /&gt;
 |Auflage=2&lt;br /&gt;
 |Verlag=Fachbuchverlag Leipzig&lt;br /&gt;
 |Ort=München&lt;br /&gt;
 |Datum=2015&lt;br /&gt;
 |ISBN=978-3-446-44210-8&lt;br /&gt;
 |Seiten=177–185}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;Reuter&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{Literatur&lt;br /&gt;
 |Autor=Manfred Reuter, Serge Zacher&lt;br /&gt;
 |Titel=Regelungstechnik für Ingenieure: Analyse, Simulation und Entwurf von Regelkreisen&lt;br /&gt;
 |Auflage=10&lt;br /&gt;
 |Verlag=Vieweg&lt;br /&gt;
 |Ort=Braunschweig&lt;br /&gt;
 |Datum=2002&lt;br /&gt;
 |ISBN=3-528-94004-2&lt;br /&gt;
 |Seiten=236–237}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;Schulz&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{Literatur&lt;br /&gt;
 |Autor=Gerd Schulz&lt;br /&gt;
 |Titel=Regelungstechnik: Grundlagen, Analyse und Entwurf von Regelkreisen, rechnergestützte Methoden&lt;br /&gt;
 |Verlag=Springer&lt;br /&gt;
 |Ort=Berlin&lt;br /&gt;
 |Datum=1995&lt;br /&gt;
 |ISBN=3-540-59326-8&lt;br /&gt;
 |Seiten=151–154}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;Weigl-Seitz&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{Literatur&lt;br /&gt;
 |Autor=A. Weigl-Seitz&lt;br /&gt;
 |Titel=Regelungstechnik&lt;br /&gt;
 |Ort=Darmstadt&lt;br /&gt;
 |Datum=2015&lt;br /&gt;
 |Seiten=23–35}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;Schönfeld&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{Literatur&lt;br /&gt;
 |Autor=Rolf Schönfeld&lt;br /&gt;
 |Titel=Regelungen und Steuerungen in der Elektrotechnik&lt;br /&gt;
 |Verlag=Verlag Technik&lt;br /&gt;
 |Ort=Berlin, München&lt;br /&gt;
 |Datum=1993&lt;br /&gt;
 |ISBN=3-341-01027-0&lt;br /&gt;
 |Seiten=78–96, 151-154}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/references&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategorie:Steuerungs- und Regelungstechnik]]&lt;br /&gt;
[[Kategorie:Regelungstheorie]]&lt;br /&gt;
[[Kategorie:Automatisierungstechnik]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>imported&gt;Schwabe99</name></author>
	</entry>
</feed>